بازدید امروز : 0
بازدید دیروز : 58
روز شهادت امام صادق(علیه السلام) بود که به مشهد مقدس رسیدیم و برای اولین بار برای نماز ظهر و عصر وارد حرم امام رضا(علیه السلام) شدیم.
پس از نماز فردی در صحن گوهرشاد شروع به شعر خوانی کرد و به سبک و سیاق مرحوم آقاسی شروع کرد به بیان افشاگرانه واقعیت های تلخ دوران صدر اسلام و مظلومیت اهل بیت (علیهم السلام).
متأسفانه اواسط شعرخوانی ایشان شروع کردم به ضبط کردن و همین مقدار را هم وقتی خواستم پیاده کنم، هرچه سعی کردم متوجه برخی کلمات آن نشدم و به ناچار آن ابیات را حذف کردم.
به عنوان سوغاتی برخی از ابیات این اشعار حماسی را به عنوان سوغاتی به خوانندگان عزیز تقدیم می کنم و آرزو می کنم که ای کاش همه مداحان اهل بیت(علیهم السلام) به جای تکیه بر جنبه های عاطفی و احساسی و بعضاً ذکر نکات بی فایده و بی خاصیت و خرافی، واقعیت های حماسی و معارف بلند اهل بیت(علیهم السلام) را برای بالا بردن بینش و بصیرت و معرفت شیعیان بیان کنند:
هر چه شیطان گفت اطاعت کردید؟
ولی اکنون ز چه رو بیعت خود بشکستید؟
مصحف فاطمه را هیچ فراموش مکن!
یک روز پنجشنبه در منزل از طریق رادیو معارف به سخنرانی حجة الاسلام هاشمی نژاد گوش می کردم.
ایشان حدیث امام سجاد (علیه السلام) را نقل می کرد که من به 5 دلیل کودکان را دوست دارم، ادامه مطلب...
چندی پیش در حالی که مشغول رانندگی بودم به اخبار سراری رادیو گوش می کردم که خبری را با این مضمون شنیدم: «صهیونیست ها می گویند که احمدی نژاد فردی متعصب، خشک مقدس و خطرناک برای منافع ماست و باید ترور شود»
همین طور مشغول شنیدن اخبار بودم که چند دقیقه بعد به سخنرانی آقای هاشمی رفسنجانی در مراسمی اشاره شد که مضمون سخنان ایشان چنین بود: «حضور افراد متعصب و خشک مقدس در ارکان نظام برای آینده نظام اسلامی خطرناک است»ادامه مطلب...
طبق معمول هر ساله، یک روحانی به عنوان مبلغ ماه مبارک رمضان به خوابگاه آمده بود. این روحانی که گویا خیلی از مسائل و معضلات را برای اولین بار شاهد بود، خیلی حرص و جوش می خورد.
یک روز که حسابی کلافه و ناراحت بود می گفت:ادامه مطلب...
چند سال گذشته متنی ادبی که حاوی دل نوشته و عرض ارادتی به ساحت مقدّس شهیدان و تجلیل از حماسه آفرینان دفاع مقدّس بود، منتشر شد که حقیر با الهام از آن و در مواردی با اقتباس از مقاله های دردمندانه برادر حسین بهزاد متن زیر را تقدیم به شهدا کردم.
اما فکر می کنم در آن متن و در متن حقیر نقص بارزی وجود دارد که البته سعی کردم در اول متن خودم این نقص را برطرف کنم و آن اینکه:
مگر نه این است که شهداء ما به امام شهیدان حضرت أبا عبد الله الحسین(علیه السلام) و 72 تن از یارانش اقتدا کردند؟ پس همانطور که در زیارت عاشورا علاوه بر سلام و عرض ارادت به شهداء کربلا، دشمنان و بدخواهان و مردم بی تفاوت دنیاپرست را نفرین می کنیم، در تجلیل از حماسه سازان دفاع مقدّس نیز نباید اصل تبرّی را فراموش کنیم.
امیدوارم افرادی با استعدادتر و با ذوق ادبی بهتر این نقص را در متن ها و اشعار و آثار خود جبران کنند:
سلام بر علی(علیه السلام) و یاران غریبش
سلام بر سیّد علی و بسیجیان آگاهش
نفرین ناکثین و مارقین و قاسطین
نفرین بر غنیمت خواران و ظالمان و فتنه گران
سلام بر جمجمه های شناور در باتلاق های طلائیه
سلام بر جسم غرق در خون «چمران» در دهلاویه
سلام بر استخوان های پیچیده در کفن
سلام بر راست قامتان در نبرد تن به تن
سلام بر آزادگان ده سال در حصار
سلام بر چشمان همچون دو کاسه خون مادران ده سال به انتظار
سلام بر حماسه سازان مجنون
سلام بر سجّاده های پرخون
سلام بر اسوه های قرآن و دین
سلام بر مهدی و مجید زین الدّین
سلام بر شادی های وصف ناپذیر
سلام بر غصّه های پایان ناپذیر
سلام بر گام های همچو کوه استوار
سلام بر دل های همچو دریا بی قرار
سلام بر مستان وادی الست
سلام بر دست شستگان از هر چه هست
سلام بر مشتاقان حضور
سلام بر منتظران ظهور
.
.
.
و السّلام علی عباد اللّه الصّالحین
سال 1366 بود که صدام به خاطر شکست های پیاپی اش از رزمندگان اسلام و برای اینکه تجدید قوا کند، به بهانه ماه مبارک رمضان درخواست آتش بس کرده بود و حضرت امام(ره) در پاسخ به این درخواست، فرمود: «اصلاً رمضان ماه جنگ است»
گرچه سال هاست که ظاهراً جنگ تمام شده(چون به قول شهید آوینی، مبارزه تمام نشده) ولی هر سال ماه رمضان این نهیب در پیام امام خمینی(ره) در گوشم می پیچد که « رمضان ماه جنگ است».
نه تنها جنگ علیه همه رذائل اخلاقی(نظیر خودبینی، غرور، کینه ورزی، بد اخلاقی، و ....) و جهاد اکبر برای کنترل تمایلات نفسانی(نظیر شهوت و غضب و ..)، بلکه برای کسب فضائل اخلاقی هم باید جنگید.
قبلاً در فارسی دوران دبستان خوانده بودیم که « بدون رنج، گنج میسر نشود» ولی بهتر نیست که بگوییم بدون جنگ با همه مظاهر شیطان و تمایلات سخیف نفسانی، گنج سعادت حاصل نشود» ؟
پس لازمه کسب سعادت فردی، اجتماعی و ملی، جنگ است. جنگ با همه دشمنان درون و بیرون، جنگ با همه پلیدی های ظاهر و باطن، جنگ با همه بت های آشکار و پنهان ...
پس وقتی لازمه دستیابی به سعادت، تمسک به کتاب خدا و پیروی از عترت رسول خداست، یعنی بدون این دو وسیله، پیروزی در جنگ محال است.
راستی چه جنگ سختی، پس بی خود نیست که اینقدر سفارش شده که در این ماه، همدیگر را دعا کنیم.
پس التماس دعا.
حالا که مقام معظم رهبری با عنایت ویژه به سردار صفوی، ایشان را به عنوان مشاور عالی نظامی خود برگزیدند نمی توانم علی رغم اینکه بارها با عشق و علاقه پای سخنرانی های دکتر عباسی رفتم، درباره بی انصافی ایشان در مورد فرمانده محجوب و محبوب سابق سپاه چیزی نگویم.
دکتر عباسی در برنامه سخنرانی خود به مناسبت سال پاسخگویی مسؤولین، وقتی درباره دختران فراری که به دبی قاچاق می شوند سخن می گوید، سردار صفوی را مورد خطاب قرار می دهند که تو چگونه خواب به چشمانت می آید وقتی ... ؟! ادامه مطلب...
چند سال پیش یکی از دوستان که به تازگی در انجام برنامه های فرهنگی دانشگاه فعال شده بود، اردویی ترتیب داده بود و عده ای از دانشجویان را از دانشگاه علوم پزشکی کاشان به تهران آورده بود که اولین برنامه اردو شامل شرکت در مراسم دعای ندبه مهدیه تهران بود.ادامه مطلب...
هفته گذشته متوجه شدم که قرار است به مناسبت سالگرد پیروزی حزب الله لبنان در جنگ 33 روزه مراسم جشنی در میدان فلسطین تهران برقرار شود، من که صحنه های هیجان انگیز و بانشاط این جشن ها در لبنان را از طریق برنامه های خبری صدا و سیما دیده بودم با ذوق و شوق با یکی از رفقا قرار گذاشتم تا در این مراسم شرکت کنیم ولی متأسفانه آنچه که دیدیم جز بر حسرتمان نیافزود.
ادامه مطلب...یکی از دوستان(http://gam.parsiblog.com/267136.htm) از وبلاگ نویسان پرسیده بود اگراینجا بخواهیم آخرین نوشته عمرمان را بنویسیم، چه می نویسیم؟ و مرا یاد فرازهایی از سخنان حضرت ایت الله جوادی آملی انداخت که چند سال گذشته در خطبه های نماز جمعه قم ایراد کردند و حقیر سخنان ایشان را در قالب ویژه نامه ای به مناسبت درگذشت رفیقم در دانشگاه منتشر کردم.ادامه مطلب...
لیست کل یادداشت های این وبلاگ
لینک دوستان
درباره خودم
آوای آشنا
فهرست موضوعی یادداشت ها
بایگانی
اشتراک