سفارش تبلیغ
بررسی مالکیت دامنه هاست ایران
 تعداد کل بازدید : 453113

  بازدید امروز : 119

  بازدید دیروز : 150

تکلیف الهی

 
از ابلهى است پیش از توانا بودن شتابیدن ، و پس از فرصت داشتن درنگ ورزیدن . [نهج البلاغه]
 
نویسنده: همایون سلحشور فرد ::: سه شنبه 96/6/14::: ساعت 6:7 عصر

چندی قبل دکتر کرمی(1) در ضمن یکی از سخنرانی های خود(2) با نقل خاطره ای مربوط به 70-60 سال قبل، می گفت:

«دیکتاتورها از ملّت جاهل خوششان می آید؛ حکومت بر ملّت عاقل خیلی سخت است.

پدر من می گفت ما خان داشتیم، آن موقع من کارگر نانوایی بودم، خان می آید با ماشینش از تهران رد بشود که نگاه می کند و من هم نشسته بودم روزنامه می خواندم.

خان می پرسد: "این رعیّت ماست؟"

می گویند: "بله"

خان می پرسد: "رعیّت ما روزنامه می خواند؟!"

می گویند: "بله"

خان می گوید: "رعیّتی که روزنامه می خواند به درد رعیّتی نمی خورد!"؛ من رعیّت بی سوادِ خنگ می خواهم که بهش گفتم "بمیر!" بمیرد، هیچی نفهمد!

برای این است که من روی فرهنگ جامعه خیلی کار می کنم؛ مردم! فرهنگ تان را بیاورید بالا!»

دریافت صوت 

اما سخنان استاد برای من -علی رغم این که خان ندیده ام- چندان تعجّب برانگیز نبود؛ چرا که نه در 70-60 سال قبل بلکه در 70-60 روز قبل از آن سخنرانی، نه در عهد طاغوت بلکه در نظام اسلامی، نه در یک مؤسسه غیرانقلابی بلکه در یک نهاد انقلابی، کمی آن طرف تر از محل سخنرانی استاد، شاهد بودم که به یک کارمند گفته اند: «تو چه جایگاهی داری! تو چه حقّی داری کانال و سایت داشته باشی، عده ای را دور خودت جمع کنی و اظهار نظر کنی؟!»

و جالب تر اینکه 70-60 روز پس از آن سخنرانی، این کارمند به خاطر ترویج معارف قرآنی در یکی از کانال هایش، رتبه دوم کشوری را در یک جشنواره قرآنی کسب می کند.

همچنین 160ماه قبل از آن سخنرانی، این کارمند با تقدیم نامه ای خیرخواهانه می نویسد:

«آیا انقلاب اسلامی ما فقط برای این بوده که عده ای بروند و عده ای دیگر جای آن ها بیایند؟

آیا صرف دارا بودن سابقه مجاهدت در راه تحقّق انقلاب و ایفای نقش در دوران دفاع مقدّس کافیست؟

آیا قرار نیست فکر و فرهنگ و ادبیات دیگری توسط مدیران ما در این نظام نهادینه شود؟ ...

"آیا می توان با یک ادبیات انقلاب کرد و عدّه ای با آن ادبیات روی مین بروند و آنگاه پس از پیروزی و تثبیت موقعیت، با یک ادبیات دیگر مدیریت کرد؟!(3)"»

بله حاج آقای پناهیان!، «این زندگی کارمندی ضدّ حماسه است»(4).

اصلاً کارمند را چه به فضای مجازی و شبکه های اجتماعی؟!

کارمند را چه به نگاه انتقادی داشتن و بیان دغدغه ها؟!

کارمند را چه به نشر معارف قرآنی؟!

کارمند را چه به تبیین آرمان های انقلاب اسلامی؟!

کارمند را چه به نگرانی از رجعت به روحیات طاغوتی؟!

کارمند را چه به تولید محتوا در فضای مجازی؟!

کارمند فقط باید مثل یک ماشین اجیر شده کار کند و عصری هم برود منزل لم دهد و نهایت فعالیتش در فضای مجازی، فوروارد و کپی پیست جوک و مطالب درپیتی، و به اشتراک گذاشتن دری وری های راست و دروغ در شبکه های اجتماعی باشد!

 

این است نتیجه نگاه حداقلی شما و امثال شما به مباحث «اخلاق کارمندی» و نگفتن آنچه که باید بگویید!

 

پی نوشت ها:

1. عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی بقیة الله(عج)

2. دوم خرداد 1396، سخنرانی با  موضوع «بیوتروریسم در کمین مسلمانان» در یکی از دانشگاه ها

3. برگرفته از یکی از سخنرانی های استاد رحیم پور ازغدی

4. از سخنان حجة الإسلام علیرضا پناهیان/دهه اول محرم/دانشگاه هنر/با موضوع «عنصر شجاعت در هنر و حماسه»


 
نویسنده: همایون سلحشور فرد ::: جمعه 96/6/10::: ساعت 3:29 عصر

در کتابی با عنوان «اخلاق و احکام کارمندی»، جناب سقراط به عنوان الگویی در زمینه «احترام به قانون» معرّفی شده است.

مقام و شهرت و احترام فوق العاده ای که سقراط در جامعه آن روز یونان داشت، سبب شد که آتش حسد و کینه در قلوب دشمنانش شعله ور شود.

در نتیجه بازیگران صحنه سیاست با پرونده سازی و اتهامات بی اساس کاری کردند که حکومت وقت به او بدبین شود و سرانجام دادگستری یونان او را به چند سال زندان محکوم نماید.

این استاد فلسفه و طب که شاگردان بزرگی تحویل جامعه داده بود، با چهره ای باز تسلیم رأی ظالمانه دادگاه شد و با آرامش کامل وارد زندان شد ...

وی ضمن ردّ یک طرح پشنهادی از سوی شاگردان و همفکرانش برای فرار از زندان، گفت: «70 سال زیر سایه قوانین این کشور زندگی کرده ام، وجدانم اجازه نمی دهد قانونی را که مدّت ها حافظ جان و مال من بوده بشکنم و زیر پا بگذارم»

دشمنان سقراط که به زندانی بودن او قانع نبودند به تحریک مقامات پرداختند تا سرانجام دستور قتل وی به وسیله زهر صادر شد.

سقراط خود جام زهر به دست گرفت و نوشید و بدین گونه مرگ را بر قانون شکنی ترجیح داد!(1)

عجب! از کی تا حالا احترام به قانون، مستلزم پذیرش ظلم و سکوت در برابر ناحق شده است؟!

اگر سکوت کنیم و با بی تفاوتی اجازه بدهیم این قانون با ملعبه قرار گرفتن از سوی برخی، کم کم به ضدّ خودش تبدیل بشود، باز هم می تواند کارکرد خود را برای حفظ جان و مال مردم حفظ کند؟!

مرگ اگر بر قانون شکنی ترجیح دارد، بر ظلم پذیری و بی تفاوتی در برابر ناحق ارجحیَّت ندارد؟!

بله، «این زندگی کارمندی ضدّحماسه است»(2) چون چنین الگویی را برای کارمندان معرفی می کنند!؛ بُز اخوشی که در برابر پرونده سازی و طرح اتّهامات بی اساس، از خود دفاعی نمی کند و در برابر صدور رأی ظالمانه هم نه تنها اعتراضی ندارد بلکه جام زهر را خود به دست می گیرد و با کمال میل می نوشد!

در حالی که طبق بینش اسلامی و شیعی، اگر نظام باطل مستقر باشد، اعتراض هایی مانند حماسه 15 خرداد موضوعیت پیدا می کند و مردمی که معتقدند «قانونی که به واسطه آن، مرجع تقلید ما را بازداشت و زندانی کنند برای ما پشیزی ارزش ندارد!»(3)

و اگر نظام حق مستقر باشد همه مردم علاوه بر احترام به قانون، پاسدار و نگهبان قانون اند و یکی از مصادیق احترام و پاس داشتن قانون آن است که هیچگونه سوءاستفاده از قانون برای ظلم به دیگری برتابیده نشود، چرا که اصولاً هیچگونه سکوت و بی تفاوتی در برابر ظلم -چه به نام قانون و چه به هر نام دیگری- جایز نیست.

آری، سوءاستفاده از قانون برای پرونده سازی، طرح اتهام بی اساس و ظلم به دیگران نیز یکی از مصادیق منکر است که نویسنده کتاب «اخلاق و احکام کارمندی» به تفصیل در بخش های دیگر کتاب به آن پرداخته است، از جمه این که: «اگر کارکنان ادارات و مؤسسات در محل کار خود، ارتکاب تخلّفات اداری و شرعی را توسط مسؤولین مافوق مشاهده کنند ... باید امر به معروف و نهی از منکر کنند ... بر کسی که قادر به امر به معروف و نهی از منکر نیست، واجب است که نهادهای مربوطه را که از طرف حکومت برای این کار اختصاص یافته اند، مطلع نمایند ...»(4)

آیا سوءاستفاده از قانون برای پرونده سازی و طرح اتّهامات بی اساس علیه دیگران، از مصادیق تخلّف اداری و شرعی نیست؟!

پی نوشت ها:

1.اخلاق و احکام کارمندی- صفحات 68-67

2. از سخنان حجة الإسلام علیرضا پناهیان/ ده? اول محرم/دانشگاه هنر/با موضوع «عنصر شجاعت در هنر و حماسه»

3. دیالوگی از یک فیلم سینمایی با موضوع حماسه 15 خرداد

4. اخلاق و احکام کارمندی- صفحه141


 
نویسنده: همایون سلحشور فرد ::: پنج شنبه 96/5/26::: ساعت 11:14 عصر

«هنگامی که شیپور جنگ نواخته می شود، تشخیص مرد از نامرد آسان می شود»(1)

در شرا یطی که مردهایی بی ادّعا در راه مبارزه با ایادی اسراییل جان خود را فدا می کنند و سر می دهند، برخی افراد پرمدّعا حاضر نیستند برای رسمیت ندادن به این رژیم جعلی، از قاذورات دنیایشان بگذرند.

چرا که تعهّد داده اند به هر قیمتی فوتبال بازی کنند؛ بازی را دین خود قرار داده اند(2) وگرنه تا جایی تعهّدشان را به رسمیت می شناختند که به دینشان برنخورد.

«به راستى که مردم بنده دنیا هستند و دین لقلقه زبان آنهاست، تا جایى که دین وسیله زندگى آنهاست، دین دارند و چون در معرض امتحان قرار گیرند، دینداران کم مى‌شوند.»(3)

«آیا مردم گمان کرده اند به صرف اینکه بگویند ایمان آورده ایم رها مى شوند و آزمایش نمى شوند؟»(4)

افرادی به تناسب ایمان بلندشان، به حضور در صحنه دفاع از کشور اسلامی در صدها کیلومتر فراتر از مرزها و نبرد با مشتی جانی وحشی در دیار غربت امتحان می شوند و تا پای جان و سر خود بر عهدشان پابرجا می مانند.

و افرادی دیگر که بی جهت و صرفاً با توپ زدن از آن ها اسطوره تراشی شده است، با امتحانی ساده تر بازنده می شوند.  

شعار «پاینده باد ایران» می دهند، به مرحوم تختی ادای احترام می کنند، شهدا را تکریم می کنند، اما به وقت امتحان تشخیص نمی دهند که قبل از تعهّد نسبت به فلان باشگاه اروپایی چه تعهّدی دارند، چرا که چرب و شیرین دنیا در دهانشان مزه کرده و دچار فراموشی شده اند.

از نهج البلاغه هم در باب لزوم وفای به عهد شاهد می آورند! چه می کند این نفس تسویل گر برای توجیه یک عمل ضدقرآنی!

مگر در نماز از خدا نمی خواهی که تو را به راه کسانی که به آن ها نعمت داده است، هدایت کند؟ کسانی که خدا به آن ها نعمت داده است، به ولی نعمت خود چه  تعهّدی داده اند؟!؛ «موسى گفت: پروردگارا، به خاطر این نعمت که به من ارزانى داشته اى تا آخر عُمرم هرگز پشتیبان مُجرمین نخواهم بود»(5)

تو که تعهّد جوانمردی به مرحوم تختی داده ای، تو که شعار «پاینده باد ایران» می دهی، تو که از نهج البلاغه سخن می گویی، چگونه حاضری به یک رژیم ناجوانمرد، جنایتکار، اشغالگر، نامشروع، قاتل زنان و کودکان و همچنین قاتل دانشمندان کشورت-که برای پایندگی ایران تلاش می کردند- مشروعیت بدهی؟! حالا چه با بازی کردنت و چه با حمایت از بازی دوستانت.

اگر سیاست جمهوری اسلامی دست از سر ورزش بردارد، سیاست رژیم غاصب و نامشروع اسراییل، از بازی های ورزشی برای تبلیغ مشروعیت خود سوءاستفاده نمی کند؟!

و بدان که شعار جدایی ورزش از سیاست را همان سیاست مداران غدّار بلغور می کنند تا ملّت ها در مستی هیجانات مسابقات ورزشی، از مکر و سیاست های پلید و مجرمانه آنان غافل شوند.

پی نوشت ها:

1. جمله منسوب به شهید چمران 

2. بازی را دین خود قرار ندهیم! (نکات تفسیری از آیت الله جوادی آملی) 

3. امام حسین(علیه السّلام)-تحف العقول، ص 245

4. سوره عنکبوت- آیه2

5. سوره قصص-آیه 17-نماز یعنی یاری نکردن مجرمین(نکات تفسیری از آیت الله جوادی آملی)

یادداشت مرتبط قبلی: تعهد به باشگاه یا راه و رسم مردانگی؟!+تصویر


 
نویسنده: همایون سلحشور فرد ::: یکشنبه 96/5/15::: ساعت 6:19 صبح

بازیکنی که عاشق BMW   است و نمی تواند از اتومبیل BMW دل بکند:


بازیکنی که در اعتراض به اخراج هم تیمی خود در مسابقات جام دانهیل ویتنام با مشت به سینه داور ژاپنی می زند(1)

بازیکنی که در بازی با پرتغال(جام جهانی 2006) در اعتراض به تعویض خود، لگدش را نثار ساک پزشک تیم می کند!(2):


همین بازیکن در سالگرد جهان پهلون تختی بدون دعوت بر سر مزارش می رود و می گوید «من فقط آمده‌ام به وظیفه‌ام عمل کنم و هیچ حرفی ندارم»(3) و امیدوار می شویم که قرار است از مرحوم تختی درس جوانمردی بیاموزد و بی اخلاقی در ورزش را کنار بگذارد:


و چندی بعد همین بازیکن وقتی قرار می شود مجسمه اش را در ورزشگاهی در غرب تهران(وردآورد) نصب کنند(4)، در مخالفت با این اقدام می گوید: «به جای من، مجسّمه شهدا و جانبازان را بسازید!»(5) و خدا رو شُکر می کنیم که این بازیکن، دیگر آن بازیکن بی اخلاق و دل به دنیا داده ی قدیم نیست:


امّا حالا همین بازیکن توئیت می زند و از حرکت ناجوانمردانه دو بازیکن دیگر در بازی با تیم رژیم جعلی اسرائیل حمایت می کند!:


جناب آقای علی کریمی! تکریم شهدا و جانبازان به مجسّمه سازی از آن ها نیست! به درس غیرت و جوانمردی و مردانگی گرفتن از آن هاست.

هزار شهید در سالیان اخیر در راه مبارزه با ایادی اسرائیل، نثار دفاع از حریم اهل بیت(علیهم السّلام) و حفاظت از امنیّت کشور شده، آیا این رسم جوانمردی و غیرت و مردانگی است که در سایه امنیّت حاصل از خون این شهیدان،دست از تحریم این رژیم جعلی به بهانه تعهّد نسبت به باشگاه، برداریم(6)؟!

تعهّد نسبت به باشگاه مهم تر است یا تعهّد نسبت به راه و رسم آزادگی؟!

پی نوشت ها:

  1. آبروریزی هایی که در فوتبال ایران رخ داد + عکس
  2. همان
  3. علی کریمی: وظیفه‌ام بود سر قبر آقا تختی بروم
  4. ساخت مجسمه علی کریمی در غرب تهران
  5. کریمی: به جای من مجسمه شهدا و جانبازان را بسازید
  6. توپ‌هایی که وارد دروازه رژیم صهیونیستی شد/ حمایت فوتبالیست‌های نامی از غزه و فلسطین

یادداشت مرتبط قبلی: اسطوره تراشی از پولبالیست عاشق BMW+تصویر


 
نویسنده: همایون سلحشور فرد ::: شنبه 96/4/31::: ساعت 7:37 عصر

با مشاهده تصویر حضور تتلو در جشن فارس پلاس، یاد یک نقد درباره سریال «خوش رکاب» در نشریه «صبح صادق» افتادم.

حجة الإسلام علی رازینی یکی از نقدهایش این بود که چرا پس از متحوّل شدن عزّت، سبیلش همچنان نعل اسبی باقی ماند؟!

حالا امیر تتلوی متحوّل شده در جشن فارس پلاس ردیف جلو نشسته، آستین هایش را بالا زده و همچنان با افتخار، خالکوبی هایش را به نمایش می گذارد!

می گویند چه بسا شهدایی بودند که بدن هایشان خالکوبی داشت و متحوّل شدند و پس از مجاهدت در جبهه های حق علیه باطل به شهادت رسیدند؛ امّا نمی گویند که همان شهداء، دیگر پس از متحول شدن با افتخار خالکوبی هایشان را به نمایش نمی گذاشتند، بلکه آرزو داشتند با گلوله مستقیم توپ به شهادت برسند تا اثری از آن خالکوبی ها باقی نماند.

امام خمینی(ره) نیز عمل به ظاهر شریعت را مقدّمه سیر و سلوک می دانند و بر ضرورتِ تبعیّتِ ظاهرِ عارف از باطن و منطبق بودن ظاهر بر  عقل و شرع تأکید می کنند.(*)

نمی گویم وی را به خاطر ظاهرش طرد کنیم و توقع داشته باشیم یهویی عارف کامل شود، بلکه می گویم به گونه ای تبلیغ نکنیم که بی قیدی نسبت به رعایت ظواهر شرعی و آداب آن، توجیه و تأیید و به نوعی قبح زدایی شود.

انصافاً صد رحمت به سبیل عزّتی! حجة الإسلام رازینی اگر تتلوی متحوّل شده در جشن فارس پلاس را ببیند چه می گوید؟!


پی نوشت:

*- به عنوان نمونه: «نیل به معرفت و باطن، جز از راه ظاهر و حفظ آن میسر نیست و کسی نمی تواند بدون رعایت ظواهر شرعی، ادعای رسیدن به باطن داشته باشد.»(تعلیقات علی شرح فصوص الحکم ومصباح الانس ، ص 201)


 
نویسنده: همایون سلحشور فرد ::: شنبه 96/4/31::: ساعت 7:11 عصر

امام جعفر صادق(علیه السّلام) فرمودند : «کسى که از حق دَم مى زند با سه ویژگى شناخته مى شود:

1- ببینید دوستانش چه کسانى هستند؟

2- نمازش چگونه است؟

3- و در چه وقت آن را مى خواند؟»(1)

روز عید فطر، برای نماز صبح به مسجد محله مان رفته بودم.

حدود 15 بسیجی آن مسجد با لباس فرم در خیابان جلوی مسجد جمع شده بودند تا برای انتظامات برگزاری نماز عید فطر آماده شوند.

آن زمان کار خاصی نمی کردند؛ با هم گپ می زدند و برای خودشان می چرخیدند.

نماز جماعت صبح برگزار شد؛ امّا محض رضای خدا یک نفر از این بسیجی ها در نماز جماعت شرکت نکرد!یعنی چی؟

قابل ذکر است که این پایگاه بسیج به دلیل بالا بودن آمار فعالیت هایش، به عنوان «پایگاه ویژه» شناخته شده است!

وقتی ملاک فعالیت ها عددی و آمارها فله ای باشد، توقع بهتر از این هم نیست و از حلقه های صالحین فرمایشی و بخشنامه ای، صالح در نمی آید.

«إن قُبِلت، قُبِلت ما سِواها و إن رُدَّت، رُدَّت ماسِواها»(2)

پی نوشت ها: 

1- محاسن/ صفحه 254/حدیث 281

2- وسائل الشیعه/جلد3/صفحه22/حدیث 10

یادداشت مرتبط: معاشرت بسیجی با مردم


 
نویسنده: همایون سلحشور فرد ::: یکشنبه 96/4/18::: ساعت 10:28 عصر

هر از گاهی که توفیق زیارتی دست می دهد و فراغتی حاصل می شود، سراغ یک صحیفه سجادیه جیبی می روم که یکی از رفقا قبل از اولین سفرم به عتبات هدیه داده بود و فرازهایی از آن را می خوانم.

چندی قبل(روز چهاردهم تیر) نیز به همراه جمعی توفیق زیارت مسجد جمکران را داشتم و در آنجا به دعای چهاردهم رسیدم که چندان هم بی مناسبت نبود.

گرچه سعی کردم آن را بر کسی منطبق نکنم ولی به هر حال امر شده ایم به دعا و چه دعایی بهتر از ادعیه تعلیم داده شده از سوی یک انسان کامل؟!

خلاصه از قضای روزگار، آن شب قرعه به نام دعای چهاردهم افتاد؛ دعای آن حضرت هنگامی که بر او ستمی می رفت یا از ظالمین کار ناپسندی می دید:

«ای خدایی که یاریت به ستمدیدگان نزدیک است و کمکت دور است از ظالمین!

همانا ای خدای من، تو می دانی که از فلانی پسر فلانی به من آن رسیده که از آن نهی فرموده ای، و در پرده دری از حرمت من آن کرده که منع کرده ای!؛ و این طغیان و سرکشی اوست در نعمتی که تو داده ای و بی اعتنایی به مجازاتی است که مقرر داشته ای.

الهی بر محمد و آل او درود فرست و با قوت خود، ستمگران و دشمنانم را از ستم بازدار و با قدرتت از تندی و سلطه او بر من بکاه و او را به کار خود مشغول ساز ...

الهی بر محمد و آل او درود فرست و او را مجال ستم به من مده و به نیکی، مرا علیه او یاری نما و مرا از انجام عملی شبیه او باز دار و از گرفتار شدن به حالتی چون حال او حفظ فرما.

الهی بر محمد و آل او درود فرست و اینک چنان مرا بر دشمنم چیره ساز که خشم درونم آرام گیرد و داد دلم را از او به طور کامل بستان.

الهی بر محمد و آل او درود فرست و در عوض ظلم او، مرا بیامرز و به خاطر رفتار ناشایستش در حق من، رحمتت را بر من بگستر ...

الهی، آنگونه که مظلوم واقع شدن را در من نکوهیدی، مرا یاری کن تا به کسی ستم نکنم ...

پس بر محمد و آل او درود فرست و دعایم را به اجابت برسان و شکایتم را مقرون فرما با تغییر در حاکم.

الهی، مرا با ناامیدی از انصاف و عدالت خود و او را با ایمنی از عقوبتت آزمایش مکن تا بر ستمگری خویش اصرار ورزد و بر حقم سلطه یابد و او را با آنچه ظالمین را بیم داده ای و مرا به نویدی که برای اجابت درخواست بیچارگان داده ای آشنا ساز

الهی بر محمد و آل او درود فرست و مرا توفیق ده تا آنچه را به سود یا ضررم مقدر کرده ای بپذیرم و نیز به هرچه که مرا عطا کردی یا بازستاندی راضی باشم ... »


 
 
 
 

موضوعات وبلاگ

 

لوگوی دوستان

 

حضور و غیاب

 

آوای آشنا

 

اشتراک