چند سال گذشته که در دوره آموزشي طرح ولايت بوديم، حضرت آيت الله مصباح يزدي هر هفته دوشنبه ها براي جلسه پرسش و پاسخ در جمع ما حاضر مي شد.
تابستان آن سال پس از آشوب هاي 18 تير، روزنامه هاي دوم خردادي مرتب مشغول هتّاکي عليه ايشان بودند و از جمله اتهام هايي که مطرح مي کردند، همين اتهام انکار سابقه فعاليت ايشان در دوران انقلاب و مبارزه با رژيم ستمشاهي بود که متأسفانه جناب محتشمي پور اخيراً به تکرار اين اتهام پرداختند.

يک روز بالاخره پس از اصرار و طرح پرسش هاي فراوان، ايشان به اين اتهام اينگونه پاسخ دادند:
يک صحبت هايي هست مربوط به اين روزها. خيلي برادرها صحبت مي کنند با واسطه، گاهي بي واسطه. از جمله اين است که در يک روزنامه اي نوشته بوده که آريا در پي سخنان مصباح يزدي مصاحبه اي با فلان شخص ترتيب داده. وي در اين مصاحبه گفته است: "پس از فاجعه 19 دي سال 56 عده اي از طلبه ها که در اعتراض به مقاله 17 دي روزنامه اطلاعات تظاهرات کرده بودند توسط رژيم شهيد شدند. مدرسين حوزه تشکيل جلسه دادند و اعلاميه اي نوشتند که قرار شد من(آن گوينده) از جمعي که در آن جلسه نبودند امضاء بگيرم. من آن اطلاعيه را نزد مصباح بردم، ايشان به من گفت:«من از سال فلان در اين انقلاب بودم و مبارزه را هم صحيح مي دانستم حالا ديگر امضاء نمي کنم دنبال اين کارها هم نيستم». "
من فرض را بر اين مي گذارم که اين صحيح باشد. چون من به حافظه ام اطمينان ندارم که بگويم نه نبوده ... فرض مي کنيم اينجور صحيح باشد.
اولاً اين مسائل چه ربطي دارد به اينکه بنده استدلالي در آيه آيه قرآن کردم و آقايون حرف مرا رد مي کنند دليلش اين است که من 19 دي ماه سال 56 نامه اي را امضاء نکردم! پس اين حرف ها و استدلال هايي که من به قرآن و حديث و ... کردم دروغه چون 20 سال پيشتر فلان نامه را امضاء نکردم!
خوب اين نشانه اين است که در طول تاريخ زندگي بنده، نقطه ضعفي که پيدا کردند اين است. من پنجاه و چند ساله طلبه هستم چيزي که پيدا کردند عليه من حرف بزنند اين است که يک روزي يک نامه اي برديم امضاء کند و او امضاء نکرد.
بسيار خوب. حالا اما داستان چيه و من چرا آن زمان مثلاً اين نامه را امضاء نمي کردم؟

اولاً بعضي اشخاص(من حالا نمي خواهم اسم کسي را ببرم) بودند که سابقه مطلوبي نداشتند و در آن زمان گروه هايي بودند که با منافقين، با توده اي ها، با فداييان خلق همکاري داشتند. امام تأکيد فرموده بودند آن ها را از خودتان جدا کنيد. کساني بودند با اين ها ارتباط داشتند، همکاري داشتند، ما اين ها را به حساب نمي آورديم. اگر پيشنهادي هم مي کردند که در جلسات ما شرکت کنيد يا مثلاً نامه اي مي نوشتند مي گفتند امضاء کنيد، ما امضاء نمي کرديم چون اين ها زيربناي فکري شان خراب بود. بعضي هايشان هم بعد از انقلاب به حکم ارتداد اعدام شدند. اصلاً رسماً طرفدار فداييان خلق بودند يا طرفدار مجاهدين بودند. الان هم بعضي هايشان هستند در روزنامه ها گاهي مقالاتي مي نويسند و اين ها شناخته شده هستند. کساني هستند که از طرفداران مجاهدين بودند و الان طرفداران نهضت آزادي هستند.
پس اولاً اين بود که ما هر کسي برمي داشت يک نامه اي مي آورد، آمادگي نداشتيم که امضاء کنيم به خاطر اين که آن اشخاص مورد اطمينان نبودند.